LANCIA DELTA HF 4WD Gr A (ABARTH SE043)

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

να σημείο όπου δεν μπορούσαν να γίνουν πολλά ήταν η μείωση του βάρους: οι κανονισμοί επέτρεπαν να αφαιρεθούν ελάχιστα πράγματα σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής – στην ουσία μόνο οι πίσω θέσεις και ελάχιστες από τις εσωτερικές επενδύσεις, αλλά περισσότερα γι αυτό το θέμα παρακάτω. Από την άλλη υπήρχε και η υποχρέωση τοποθέτησης ενός πάνβαρου roll cage. Το ελάχιστο επιτρεπόμενο βάρος σύμφωνα με τους κανονισμούς του GrA ήταν 1035 κιλά, αλλά στην περίπτωση της Δέλτα αυτό ήταν πρακτικά αδύνατο να επιτευχθεί. Η HF 4WD ζύγιζε 1190 κιλά όταν πρωτοεμφανίστηκε, ενώ με συνεχή περαιτέρω δίαιτα κατέβηκε στα 1130 κιλά (Tour de Corse 1987). Αυτό έγινε εφικτό με την υιοθέτηση ελαφρών συνθετικών ή μη υλικών για διάφορα συστήματα και υποσυστήματα, όπως για παράδειγμα ο πρωτοποριακός κεντρικός άξονας από ανθρακονήματα (30% ελαφρύτερος από τον αντίστοιχο ατσάλινο) που αποτέλεσε μια παγκόσμια πρωτιά της Lancia στην τεχνολογία των αγωνιστικών αυτοκινήτων.

HF 4WD Gr A - Στα χιόνια!HF 4WD Gr A - Στα χιόνια!

Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα ήταν η απαγόρευση από τους κανονισμούς μετατροπών στο στάνταρ αμάξωμα που θα έδιναν στους μηχανικούς την ευκολία πρόσβασης στα ζωτικά μηχανικά μέρη η οποία χαρακτήριζε την S4 (αλλά και την 037 και την Stratos πριν από αυτή). Στην περίπτωση της HF 4WD αυτό ήταν μια αναμφισβήτητα πολύπλοκη - και σε ότι αφορά συγκεκριμένα τμήματα έως και αδύνατη – ιστορία, εν τούτοις το τμήμα σχεδιασμού της Lancia έδωσε λύσεις αντικαθιστώντας π.χ. κάποιες βίδες με μπουζόνια ή χρησιμοποιώντας σφιγκτήρες (κολλιέδες) ταχείας ασφάλισης/ απασφάλισης στα κολάρα. Αλλά και οι προσπάθειες των μηχανικών στα service μεταξύ των ειδικών διαδρομών ήταν αξιοσημείωτες, αφού κατόρθωσαν σταδιακά να μειώσουν το χρόνο αλλαγής κιβωτίου από κάτι περισσότερο της μιας ώρας που ήταν αρχικά σε κάτω του μισάωρου (στο Monte Carlo τον Ιανουάριο του 1987 ήδη άλλαζαν το κιβώτιο σε 38 λεπτά!!).

Εξ ίσου σημαντικός περιορισμός ήταν οι μέγιστες διαστάσεις των ελαστικών που επέβαλαν οι κανονισμοί. Το μέγιστο φάρδος πέλματος του ελαστικού ήταν 250mm, πλην όμως το ελαστικό δεν επιτρεπόταν να προεξέχει από το φρύδι του θόλου, ο δε θόλος με τη σειρά του δεν επιτρεπόταν να είναι φαρδύτερος του μοντέλου παραγωγής. Η HF 4WD παραγωγής μπορούσε να φορέσει μέγιστο φάρδος ελαστικού 205mm (στάνταρ φορούσε 185/60VR14 σε ζάντες 5.5Jx14), οπότε υπήρχε σημαντικό μειονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού, που είχε φροντίσει να σχεδιάσει από την αρχή τα μοντέλα παραγωγής με τους περιορισμούς του GrA στο μυαλό του.

ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Οι δοκιμές της HF 4WD GrA ξεκίνησαν στις 6 Αυγούστου του 1986 (χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι πρώτες δοκιμές της HF 4WD GrA έγιναν με ζαντολάστιχα από Fiat Uno Turbo, με απογοητευτικά, βέβαια, αποτελέσματα), με το “μουλάρι” TO55066F που έφερε ακόμα το νορμάλ κιβώτιο παραγωγής - αφού το ασυγχρόνιστο ισογράναζο πεντάρι της ZF ετοιμάστηκε μόλις τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, αφήνοντας ελάχιστο χρόνο δοκιμών μέχρι τον Ιανουάριο του 1987 (οπότε ξεκινούσε η καινούρια σαιζόν με το Ράλλυ του Monte Carlo). Ο υπόλοιπος Οκτώβριος πέρασε στη Νήσο Έλβα με δοκιμές σε χώμα και άσφαλτο, ενώ το Νοέμβριο του 1986 έγιναν οι πρώτες δοκιμές σε χιόνι στο πέρασμα του Αγίου Βερνάρδου στις Άλπεις. Προς έκπληξη όλων, το αποτέλεσμα δικαίωσε τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των τεχνικών της Lancia και της Abarth και η HF 4WD GrA ξεκίνησε να γράφει το μύθο κερδίζοντας και τα δύο πρωταθλήματα (οδηγών και κατασκευαστών, κάνοντας μάλιστα το 1-2-3 στην τελική βαθμολογία των οδηγών) το 1987, και κερδίζοντας και τρεις από τους πρώτους αγώνες της σαιζόν 1988 πριν παραδώσει τη σκυτάλη στην Delta Integrale” στα μέσα του 1988. Συνολικά, η της HF 4WD GrA κέρδισε 11 αγώνες του WRC τη διετία 1987-1988.

κατηγορίες:

Είσοδος